در اين اثر، نور متريالي همارز چوب است. پرتوهاي نور از ميان شيارهاي باريك عبور ميكنند و حجم فيزيكي اثر را بر سطح زمين و فضاي اطراف امتداد ميدهند. مرز ميز ديگر به چوب ختم نميشود؛ فرم آن در خطوط نور ادامه مييابد. گويي جسم، بخشي از خود را بيرون از مرزهايش ترسيم ميكند و آنچه ديده ميشود، تنها چوب نيست، بلكه ردّ نوري است كه اثر را كامل ميكند.
پرتو
جايي كه نور مرزهاي حجم را ادامه مي دهد و فرم و فضا و انسان را به هم پيوند مي زند و حضور را معنا مي بخشد.